red. Aleksandra Sęk

Dziecko z niedosłuchem poznaje świat z ograniczonymi zdolnościami umysłowymi i możliwościami poznawczymi. Na skutek tego nabywanie mowy i kształtowanie się jej jest utrudnione. Dzięki specjalnym oddziaływaniom logopedycznym i rehabilitacji słuchu dziecko może stawać pewne kroki w kształtowaniu swojej mowy w świecie dźwięku.

Na co zwraca uwagę diagnoza surdologopedyczna:
  • określenie problemu: wywiad, obserwacja, badanie mowy,
  • percepcja słuchowa, pamięć słuchowa, spostrzegawczość słuchowa, słuch fonematyczny,
  • kompetencję językową i komunikacyjną: w tym kohezję, koherencję, system: leksykony, składniowy, fleksyjny, inne problemy,
  • rodzaj wady słuchu i przyczyny tej wady.
Jakie warunki stwarzać dziecku z niedosłuchem:
  • wyciszanie dźwięków tła,
  • wyeliminowane pogłosu,
  • przybliżanie się do dziecka podczas mowy,
  • mówienie do ucha, które lepiej słyszy,
  • mowa o normalnym natężeniu, odległość bliska od dziecka,
  • melodyjny sposób mówienia, pełen ekspresji, utrzymujący rytm mowy,
  • stosowanie powtórzeń.
U pacjentów chorych neurologicznie przyjmowanie pokarmów drogą dojelitową (PEG) sprzyja wczesnej terapii, której celem są:
  • lepsze rokowania pacjenta, w tym poprawa jakości życia pacjenta,
  • skrócona hospitalizacja,
  • postępy w rehabilitacji: w tym usprawnienie narządów mowy,
  • utrzymanie masy ciała, a nie jej spadek,
#speech #speechtheraphy #teczkalogopedy #szkoleniaonline #kursyonline

Bibliografia:
  1. Gunia, G. (2013). Terapia logopedyczna dzieci z zaburzeniami słuchu i mowy. Wybrane problemy teorii i praktyki surdologopedycznej. Kraków.
  2. Izabela Sochacka, Wybrane aspekty diagnozy surdologopedycznej dziecka z niedosłuchem przewodzeniowym.

Leave a Comment